Mięsień strzałkowy krótki

Informacje ogólne

Mięsień strzałkowy krótki to mniejszy z dwóch bocznych mięśni nogi, który pomaga w zgięciu podeszwowym i wywróceniu stopy oraz zapewnia boczną stabilizację kostki.

Znaczenie dosłowne

Krótki mięsień broszki, zwany kością strzałkową.

Interesujące informacje

Mięsień strzałkowy krótki przyczepiony jest częściowo w dół kości strzałkowej biegnącej w dół zewnętrznej części nogi i łączącej się z kością, która leży przed piątą kością śródstopia. Uraz często występuje podczas czynności, które powodują powtarzające się używanie kostki. Ból mięśnia strzałkowego krótkiego może być również spowodowany skręceniem kostki, skrzyżowaniem nóg podczas siedzenia i noszeniem wysokich obcasów. Leczenie tego obszaru obejmuje odpoczynek stopy, dodatkowe wsparcie łuku podczas noszenia butów, noszenie ortezy w celu podparcia tego obszaru, a także NLPZ, takie jak ibuprofen, w celu zmniejszenia bólu i stanu zapalnego.

Pochodzenie

Dalsze 2/3 bocznego trzonu kości strzałkowej.

Wprowadzenie

Guzek na bocznej stronie bliższego końca V kości śródstopia.

Funkcjonować

Zginanie podeszwowe i wywracanie stopy w kostce.

Zapewnia boczną stabilizację kostki.

Zaopatrzenie nerwowe

Nerw strzałkowy powierzchowny (L4, L5, S1).

Dostawy krwi

Gałęzie mięśniowe tętnic strzałkowych.

Istotne badania

Lekarze badali wpływ sześciotygodniowego programu ćwiczeń wielostanowiskowych, zintegrowanego z normalnymi programami treningowymi uczestników badania, na przewlekłą niestabilność stawu skokowego. Pod koniec badania zaobserwowano znaczną poprawę, a badani zgłaszali zmniejszoną częstotliwość skręceń stawu skokowego i lepsze odczucie stabilności stawu skokowego. Ćwiczenia wielostanowiskowe obejmowały: maty do ćwiczeń, Posturomed, dysk stawu skokowego, Pedalo, taśmę do ćwiczeń, Air Squab, drewniane deski inwersyjne-ewersyjne, mini trampolinę, step aerobowy, nierówny chodnik, Haromed i Biodex Balance System.

Eils, E. i Rosenbaum, DIETER (2001). Wielostanowiskowy program ćwiczeń proprioceptywnych u pacjentów z niestabilnością stawu skokowego. Medycyna i nauka w sporcie i ćwiczeniach, 33(12), 1991-1998.

Warianty tkanek miękkich i kości oraz nieprawidłowości stawu skokowego są często wykrywane za pomocą obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MR). Częstą chorobą stawu skokowego związaną z bólem i niestabilnością jest nisko położony mięsień strzałkowy krótki. Może to predysponować do bocznej choroby stawu skokowego. Radiolodzy powinni znać wygląd obrazowania MR, aby móc precyzyjnie diagnozować zaburzenia ścięgien strzałkowych.

Wang, XT, Rosenberg, ZS, Mechlin, MB i Schweitzer, ME (2005). Normalne warianty i choroby ścięgien strzałkowych i górnego troczka strzałkowego: cechy obrazowania MR1. Radiographics, 25(3), 587-602.

Ćwiczenia mięśnia strzałkowego krótkiego

Unoszenie łydek na stojąco

Stań na stopniu z piętami zwisającymi nad krawędzią. Przytrzymaj się ściany lub poręczy, aby uzyskać wsparcie. Stań prosto i wciągnij mięśnie brzucha. Lekko ugnij kolana, aby mięśnie łydek nie były całkowicie wyprostowane, a następnie unieś pięty wysoko. Utrzymaj pozycję przez chwilę, a następnie opuść pięty poniżej krawędzi stopnia, aż poczujesz rozciąganie mięśni łydek. Powtórz co najmniej pięć razy lub więcej, jeśli to możliwe, w trzech seriach. W miarę poprawy siły zwiększaj liczbę powtórzeń i wykonuj unoszenie łydek na jednej nodze na raz.

Ćwiczenia na równowagę i sięganie

Stań obok krzesła, aby zapewnić wsparcie, jeśli jest to potrzebne. Stań na jednej nodze i lekko ugnij kolano podpierające. Podnieś łuk tej stopy, trzymając duży palec u nogi na podłodze. Utrzymuj stopę w tej pozycji. Dłonią, która jest najdalej od krzesła, sięgnij do przodu, aby lekko skrzyżować ciało, tak jakby dotykać drugiej strony krzesła, zginając się w pasie. Unikaj dalszego zginania kolana podczas zginania. Wykonaj dwa zestawy po dziesięć powtórzeń na każdą stronę. Aby ćwiczenie było trudniejsze, sięgnij dalej do przodu i w dół.