Roślina

Informacje ogólne

Mięsień podeszwowy jest często ignorowany jako mały, bezczynny mięsień. Ma około 2-4 cali długości i składa się z cienkiego, wydłużonego ścięgna i smukłego brzucha mięśnia. Choć często uważany za nieistotny, jest jednym z trzech mięśni zginaczy podeszwowych w tylnej części nogi. Pozostałe dwa to mięsień brzuchaty łydki i mięsień płaszczkowaty.

Znaczenie dosłowne

Nazwę plantaris można dosłownie przetłumaczyć jako „odnoszący się do podeszwy stopy”.

Interesujące informacje

Ze względu na swoją minimalną funkcjonalność, mięsień podeszwowy jest najczęściej wykorzystywany w rekonstrukcjach lub przeszczepach ścięgien w innych częściach ciała.

Czasami mylony jest z nerwem i nazywany jest „nerwem pierwszoroczniaka”.

U około 7-10% populacji ludzkiej nie występuje.

Pochodzenie

Powstaje w dolnej części bocznej linii nadkłykciowej kości udowej w pobliżu źródła bocznej głowy mięśnia brzuchatego łydki.

Może mieć swój początek w więzadle skośnym podkolanowym.

Wprowadzenie

Przechodząc ku tyłowi przez dolną część środkową stawu kolanowego, przybiera strukturę przypominającą ścięgno, a następnie przechodzi dystalnie, by wszczepić się w ścięgno piętowe (Achillesa) tylnej części nogi.

Funkcjonować

Mięsień ten w niewielkim stopniu pomaga w następujących czynnościach:

• Zgięcie podeszwowe stawu skokowego powodujące odsunięcie stopy od piszczeli

• Zgięcie stawu kolanowego

Ponadto może pomóc w dostarczaniu danych proprioceptywnych do ośrodkowego układu nerwowego dotyczących ustawienia stopy.

Zaopatrzenie nerwowe

Nerw piszczelowy (S1, S2).

Dostawy krwi

Tętnice łydkowe.

Istotne badania

Pomimo kontrowersji, obecnie przyjmuje się, że urazy mięśnia podeszwowego mogą występować w izolacji. Ponieważ objawy tych urazów czasami odzwierciedlają objawy innych poważniejszych schorzeń, takich jak DVT (zakrzepica żył głębokich) i pęknięcia mięśnia brzuchatego łydki, dokładna diagnoza za pomocą obrazowania ultradźwiękowego lub MR jest niezbędna. Najpoważniejszym urazem mięśnia podeszwowego jest pęknięcie połączenia mięśniowo-ścięgnistego, ale najczęściej występuje on w połowie łydki.

Leekam, RN, Agur, AM i McKee, NH (1999). Zastosowanie sonografii w diagnozowaniu urazów mięśni i ścięgien podeszwowych. AJR. American journal of roentgenology, 172(1), 185-189..

Ćwiczenia mięśnia podeszwowego

Skakanie na skakance to fajny sposób na ćwiczenie mięśni łydki, a w szczególności mięśnia podeszwowego. Zacznij od powolnego skakania na skakance i upewnij się, że lądujesz na piłce lub stopach, a nie płasko na podłodze. Po 3 minutach zwiększ tempo, aby uzyskać bardziej intensywny trening. Kontynuuj przez dziesięć minut, a następnie stopniowo zwalniaj, zanim się zatrzymasz. Można to powtarzać z krótkimi przerwami między każdym zestawem.

Inną łatwą opcją jest siedzenie prosto na krześle z obydwoma kolanami zgiętymi i stopami płasko opartymi o podłogę przed tobą. Teraz mocno wciśnij palce stóp w ziemię i unieś pięty do góry. Utrzymaj tę pozycję przez dziesięć sekund, zanim umieścisz stopy z powrotem w ich pierwotnej pozycji. Powtórz 30 razy. Pamiętaj, że możesz zmieniać każdą stopę lub ćwiczyć obie jednocześnie.

W przypadku urazu mięśnia podeszwowego zaleca się, aby w okresie jednego tygodnia po urazie wywierać na mięsień niewielki nacisk. Najczęstszymi sugestiami udzielanymi pacjentom są odpoczynek, okłady z lodu i uniesienie kontuzjowanej nogi. Z upływem czasu możesz jednak wykonywać lekkie rozciągania, które doprowadzą do rozciągnięcia rozwijającej się blizny nad zranionym mięśniem i pobudzą wzrost kolagenu, co skróci czas rekonwalescencji.