Mięsień piersiowy mniejszy

Informacje ogólne

Mięsień piersiowy mniejszy to mięsień szkieletowy, który wypycha do przodu i ściąga łopatkę lub podnosi żebra. Stabilizuje również łopatkę podczas ruchu.

Znaczenie dosłowne

Mniejsza pierś.

Interesujące informacje

Mięsień piersiowy mniejszy to cienki, trójkątny mięsień, znajdujący się w górnej części klatki piersiowej, pod mięśniem piersiowym większym. Przyczepia przednią część łopatki do żeber 3, 4 i 5, ściągając ramię i łopatkę w dół. Mięsień ten odpowiada za takie czynności, jak odpychanie przedmiotów od ciała i podnoszenie ich z wyprostowanymi przed sobą ramionami. Urazy mięśnia piersiowego mniejszego zdarzają się podczas podnoszenia ciężkich przedmiotów, pracy przy komputerze, przechylania ramion do przodu lub noszenia ciężkiej torby na jednym ramieniu. Zerwany mięsień piersiowy mniejszy jest często naprawiany chirurgicznie, a następnie fizjoterapią, która obejmuje ćwiczenia wzmacniające i rozciągające.

Pochodzenie

Przednie powierzchnie końców mostkowych żeber III, IV i V.

Wprowadzenie

Przyśrodkowa krawędź i górna powierzchnia wyrostka kruczego łopatki.

Funkcjonować

Stabilizuje łopatkę, przyciągając ją ku przodowi i dołowi do ściany klatki piersiowej.

Zaopatrzenie nerwowe

Nerw piersiowy przyśrodkowy (C8, T1) z pęczka przyśrodkowego.

Dostawy krwi

Gałąź piersiowa pnia piersiowo-barkowego.

Istotne badania

Chirurdzy zazwyczaj wolą stosować artroskopową rekonstrukcję barku, aby korygować niestabilność barku. Chirurdzy stosują teraz nową procedurę, artroskopową procedurę Latarjet, która łączy zalety procedur otwartych i artroskopowych. Ta procedura umożliwia chirurgom lepszą dystrakcję wokół mięśnia piersiowego mniejszego.

Lafosse, L., Lejeune, E., Bouchard, A., Kakuda, C., Gobezie, R. i Kochhar, T. (2007). Artroskopowa procedura Latarjet w leczeniu przedniej niestabilności barku. Arthroscopy: The Journal of Arthroscopic & Related Surgery, 23(11), 1242-e1.

Ból i parestezje w kończynach górnych mogą być spowodowane zespołem mięśnia piersiowego mniejszego (PMS). Typowe objawy mogą obejmować ból lub tkliwość poniżej obojczyka i nad ścięgnem mięśnia piersiowego mniejszego, ból kończyn górnych, parestezje i osłabienie. Prawidłowa diagnoza PMS chroni pacjentów przed inwazyjnym zabiegiem stosowanym w przypadku zespołu cieśni piersiowej. Leczeniem PMS jest tenotomia mięśnia piersiowego mniejszego, wykonywana ambulatoryjnie w znieczuleniu miejscowym.

Richard J. Sanders, Neal M. Rao. (2009). Zapomniany zespół mięśnia piersiowego mniejszego: raport ze 100 operacji. Journal of Vascular Surgery. 49(5), S23.

Ćwiczenia mięśnia piersiowego mniejszego

Rozciąganie klatki piersiowej w zmodyfikowanym stylu

Stań w drzwiach lub na końcu ściany, zwrócony prostopadle do ściany. Zacznij od lewego ramienia. Umieść przód lewego barku i wewnętrzną stronę lewego ramienia na powierzchni ściany. Ustaw lewy łokieć na wysokości barku. Ustaw obie stopy z tyłu za oryginalną postawą. Pochyl się w stronę ściany, pozwalając na odsunięcie lewego barku. Obróć ciało w prawo, oddalając się od ustawionego ramienia. Utrzymaj tę pozycję przez 15 do 30 sekund. Powtórz z prawym ramieniem.

Pompki

Stań ze stopami rozstawionymi nieco szerzej niż szerokość barków. Przysiądź, kładąc dłonie na podłodze przed stopami. Cofnij stopy do pozycji deski, utrzymuj ciało prosto i napnij mięśnie brzucha. Dłonie powinny być rozstawione w odległości co najmniej trzech stóp. Prawidłowe ułożenie dłoni zapewnia nacisk na mięśnie klatki piersiowej. Wdychaj, zegnij łokcie i opuść klatkę piersiową, aż prawie dotknie podłogi, a następnie wydychaj i unieś ciało z powrotem do pozycji wyjściowej. Wykonuj trzy serie pompek po 15 powtórzeń co drugi dzień.